|

گردشگری سریلانکا زیر سایه تنش های غرب آسیا

گردشگری سریلانکا 
زیر سایه تنش های غرب آسیا

گردشگری سریلانکا به طور ناگهانی و با تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در غرب آسیا شکننده تر و متزلزل شده و وابستگی بیش از حد این بخش به ثبات هوانوردی جهانی را آشکار کرده است.

کن نیوز| پیامدهای تشدید درگیری های ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه ایران در شبکه‌های مسافرتی بین‌المللی موج می‌زند و به طور مستقیم بر ورود بازدیدکنندگان به این جزیره در مرحله بحرانی از بهبود آن تأثیر می‌گذارد.

به گزارش کن نیوز، آمار رسمی نشان می‌دهد که ورود گردشگران در ماه مارس نسبت به سال گذشته ۲۰ درصد کاهش یافته و به به زیر ۱۸۴ هزار نفر بازدیدکننده رسیده است و این نشان دهنده یک تغییر قابل توجه پس از افزایش شدید در ژانویه و فوریه است.

البته این کاهش نشان دهنده عدم علاقه به سریلانکا نیست، بلکه هرج و مرج لجستیکی ناشی از اختلال در مسیرهای سفر هوایی است.

خاورمیانه به عنوان یک کریدور ترانزیت حیاتی که اروپا و آسیا را به هم متصل می‌کند، عمل می‌کند و سریلانکا برای ترافیک ورودی به شدت به این مراکز وابسته است با محدودیت‌های حریم هوایی، لغو پروازها و افزایش هزینه‌های بیمه و سوخت، خطوط هوایی تعداد پروازها را کاهش داده یا خدمات خود را تغییر مسیر داده‌اند و در نتیجه، میانگین ورود روزانه در ماه مارس به حدود ۶ هزار نفر کاهش یافت که نسبت به هفت هزار و ۴۰۰ نفر در سال گذشته، شواهد روشنی از محدودیت دسترسی به جای کاهش تقاضا است.

با وجود رکود، نشانه‌هایی از انعطاف‌پذیری اساسی وجود دارد اوج ورود دریک روز که حدود ۷۳۱۸ بازدیدکننده در ۱۴ مارس بود نشان می‌دهد که مسافران هنوز مایل به بازدید از این جزیره هستند اما با محدودیت پرواز مواجه اند.

در این میان، هند جایگاه خود را به عنوان بزرگترین بازار مبدا سریلانکا حفظ کرد و بیش از یک چهارم از کل ورود گردشگران در ماه مارس را به خود اختصاص داد. روسیه، چین و آلمان نیز با فاصله کمی پس از آن قرار گرفتند که نشان‌دهنده وابستگی این کشور به تعداد نسبتاً کمی از بازارهای مبدا است.

در مجموع، سریلانکا در سه ماهه اول سال، رشد متوسطی را تجربه کرد و ۷۴۰ هزار گردشگر را به خود جذب کرد که افزایشی ۲.۵ درصدی نسبت به سال گذشته را نشان می‌دهد. با این حال، تحلیلگران هشدار می‌دهند که این رشد ممکن است آسیب‌پذیری‌های عمیق‌تر را پنهان کند.

رکود ماه مارس نشان می‌دهد که چگونه شوک‌های خارجی، به ویژه درگیری‌های ژئوپلیتیکی، می‌توانند به سرعت اقتصادهای وابسته به گردشگری را از مسیر خود خارج کنند.

با نگاهی به آینده، پیش‌بینی‌ها برای سال ۲۰۲۶ به طور فزاینده‌ای نامشخص است اگر اختلالات تا اوج فصل سفرهای تابستانی اروپا ادامه یابد، سریلانکا ممکن است برای رسیدن به هدف بلندپروازانه خود یعنی ورود ۳ میلیون گردشگر با مشکل مواجه شود.

تخمین‌های محافظه‌کارانه اکنون نشان می‌دهد که بسته به سرعت تثبیت هوانوردی جهانی، کل ورود گردشگران می‌تواند تا پایان سال بین ۲.۴ تا ۲.۷ میلیون نفر باشد.

پیش‌بینی‌های درآمد نیز به همان اندازه حساس هستند. با توجه به اینکه میانگین هزینه‌های گردشگران روزانه ۱۷۰ تا ۱۸۰ دلار تخمین زده می‌شود، کل درآمد گردشگری می‌تواند کمتر از انتظارات اولیه باشد و به جای ارقام بالاتر پیش‌بینی‌شده، به طور بالقوه به ۳.۸ تا ۴.۲ میلیارد دلار برسد.

در نهایت، چشم‌انداز گردشگری سریلانکا اکنون نه تنها به سیاست داخلی، بلکه به عوامل ثبات ژئوپلیتیک بین‌المللی نیز وابسته است که عمدتاً خارج از کنترل آن هستند.

ارسال نظر