ایرلاین‌ها پروازها را قربانی بقا می‌کنند

کن نیوز| بحرانی که صنعت هوانوردی را فرا گرفته، فراتر از یک نوسان معمولی بازار است؛ این یک شوک ساختاری است. طبق آخرین آمار منتشر شده، قیمت جهانی سوخت جت در هفته منتهی به ۱۴ فروردین ماه سال ۱۴۰۵، به رقم وحشتناک ۲۰۹ دلار در هر بشکه رسید.این عدد در مقایسه با پیش‌بینی اولیه انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی (یاتا) که قرار بود میانگین قیمت در ابتدای سال ۸۸ دلار باشد، رشدی بیش از ۱۳۰ درصدی را نشان می‌دهد.

به گزارش کن نیوز؛ چنین جهشی، پیش‌بینی سود ۴۱ میلیارد دلاری برای خطوط هوایی در سال ۲۰۲۶ را با ابهامی عمیق مواجه کرده و معادلات اقتصادی شرکت‌های بزرگ را به هم ریخته است.اسکات کربی، مدیرعامل یونایتد ایرلاینز، صراحتاً اعلام کرده است که برای جبران این هزینه‌های سرسام‌آور، نرخ بلیط هواپیما باید حداقل ۲۰ درصد افزایش یابد.

او تأکید کرد که سهم سوخت از کل هزینه‌های عملیاتی خطوط هوایی اکنون از ۳۰ درصد فراتر رفته و دیگر نمی‌توان این بار سنگین را بر دوش سهامداران و شرکت‌ها گذاشت.واکنش شرکت‌های هواپیمایی به این فشار اقتصادی، اتخاذ استراتژی «انضباط ظرفیت» بوده است.

اندرو لوبنبرگ، رئیس تحقیقات حمل‌ونقل بانک بارکلیز، توضیح می‌دهد که «تنها راه مقابله با گرانی، کاهش تعداد پروازهاست». شواهد این ادعا در عمل کاملاً مشهود است؛ یونایتد ایرلاینز، ایر نیوزلند و خطوط هوایی اسکاندیناوی (SAS) رسماً کاهش ناوگان و حذف مسیرهای غیراستراتژیک را اعلام کرده‌اند. نتیجه این سیاست، کاهش گزینه‌های سفر برای مسافران عادی و ایجاد صف‌های طولانی‌تر برای خرید بلیت خواهد بود.

این بحران ضربه‌ی مضاعفی بر دوش مسافران کشورهای در حال توسعه و حساس به قیمت وارد کرده است. تحلیلگران بانک آمریکا هشدار می‌دهند که بسیاری از مسافران ممکن است به دلیل عدم توانایی مالی، سفرهای هوایی کوتاه را کنار گذاشته و به سمت حمل‌ونقل ریلی یا جاده‌ای مهاجرت کنند.

نمونه بارز این فشار، اقدام هواپیمایی کاتای پاسیفیک است که طی یک ماه دو بار جریمه سوخت خود را افزایش داده و اکنون هزینه سفر رفت و برگشت سیدنی به لندن را با ۸۰۰ دلار جریمه اضافی همراه کرده است.آیا این وضعیت زودگذر است؟ پاسخ کارشناسان منفی است.

ویلی والش، مدیرعامل یاتا، هشدار داده که حتی با تداوم آتش‌بس و کاهش قیمت نفت خام، بازگشت به شرایط عادی ماه‌ها زمان نیاز خواهد داشت. اختلال در پالایشگاه‌ها و تداوم تنگی در زنجیره تأمین تنگه هرمز، باعث می‌شود که قیمت‌ها برای مدت طولانی‌تری در اوج باقی بمانند.هر چند که تصمیم ترامپ برای محاصره دریایی ایران اوضاع را پیچیده‌تر کرده است.در نهایت، صنعت هوانوردی جهانی در دورانی سخت گرفتار شده است.

خطوط هوایی برای بقا در این طوفان اقتصادی، چاره‌ای جز انتقال تمام هزینه‌ها به مصرف‌کننده نهایی ندارند. مسافران باید خود را برای آینده‌ای آماده کنند که در آن پروازها کمتر، بلیط‌ها گران‌تر و انتخاب‌ها محدودتر خواهند بود. این تنها راه بقای صنعت در برابر واقعیت‌های جدید ژئوپلیتیک است.