کارشناسی تعمیر و نگهداری هواپیما
فارغالتحصیل دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری
آمریکن ایرلاینز با همراهی Southwest پروازهای 737 مکس را در دوره اوج مسافرتهای هوایی تابستانی تا میانه ماه آگوست لغو کرد. حدودا 115 پرواز در روز ملغی شده که 5/1 درصد از کل پروازهای آمریکا را به خود اختصاص میدهد. مدیر اجرایی آمریکن ایرلاینز...
با اعلام بویینگ، این شرکت از زمان سانحه لاین ایر بر روی اصلاحکردن نرمافزار سیستم MCAS کار میکردهاست. قرار بود بویینگ این اصلاحات را در ماه ژانویه اعلام کند، اما متاسفانه به علت چالشهای مهندسی و برخی اختلاف نظرها بین متخصصان ایمنی FAA و بویینگ در چگونگی بسطدادن این تغییرات این اتفاق روی نداد.
چند ماه پیش در اندونزی فاجعهای رخ داد و 189 نفر کشته شدند، همین مدل هواپیما برای دومین بار در فاصله زمانی کمتر از شش ماه سانحه داد و بیش از 150 نفر را کشت. در هر دو سانحه، هواپیما پس از برخاستن دچار مشکل شد و در سرازیری مرگ قرار گرفت. هیچ یک از سرنشینان هواپیماهای این دو حادثه زنده نماندهاند.
شاید از دیدگاه عمومی و برنامه فضایی ایالات متحده، فاجعه شاتل فضایی چلنجر مهمترین رخداد تاریخ فضاپیمایی باشد. 28 ژانویه 1986، 7 فضانورد پیش چشم خانوادهها و دوستانشان و میلیونها بیننده تلویزیون جان باختند. وسیله فضایی که به خاطر چالاکی فنیاش مورد استقبال قرار گرفته بود، 73 ثانیه پرواز کرد، ظرف چند ثانیه 2 میلیون لیتر سوخت را سوزاند و ابر بدشگونی از گاز تولید کرد که هنوز خاطر شاهدانش را مکدر میکند
یکی دیگر از ابزارهایی که بهوسیله ژیروسکوپ کار میکند، Turn Coordinator نام دارد. این ابزار در کنار Attitude Indicator، دادههایی از نرخ گردش هواپیما، میزان غلتش (Roll) و همچنین کیفیت گردش بدست میدهد و در صورت خرابی Attitude Indicator، نوعی ابزار پشتیبان است.
نشاندهنده جهت یا Heading Indicator که Directional Gyro نیز نامیده میشود، جهت هواپیما را به خلبان نشان میدهد. اگر بهدرستی تنظیم شده باشد، معیاری از جهت هواپیما است و در عین حال میزان Bank را نیز بهطور غیرمستقیم نشان میدهد (بهعلت خاصیت Precession). هرچند قطبنمای هواپیما قابل اطمینان است، اما ذاتا خطاهایی دارد (مثل میل مغناطیسی) و به همین دلیل Heading Indicator، ابزاری تکمیلی است که جهت هواپیما را به خلبان نشان میدهد.
داگلاس و لاکهید بخش اعظم بازار جامبو را به بوئینگ واگذار کردند، اما فرصتی برای برای بهرهبرداری از شکاف بین بوئینگ 707 با 169 صندلی و 747 با 380 صندلی مشاهده میشد. آنها پاسخ این را DC-10 و L1011 یافتند. ایرلاینها بهخوبی از هواپیماهای میانبرد داگلاس و لاکهید استقبال میکردند و نسخههای با بردبلند در دست ساخت بودند. بوئینگ متوجه شد باید بهسرعت این شکاف را پر کند یا اینکه تمام بازار این بخش را از دست بدهد. Joe Sutter، مهندس ارشد بوئینگ، میدانست که سریعترین و ارزانترین پاسخ به این نیاز، طراحی مجدد یکی از محصولات موجود در بوئینگ بود. این نوع تغییرات در صنعت هواپیمایی سابقه داشت. نسخههای «کشیده» هواپیماهای بوئینگ و داگلاس در همان زمان پرواز میکردند. اما Sutter روش دیگری داشت: چه میشود اگر بهجای ساخت نسخه کشیده، آن را ببریم چطور؟
آیا تا به حال اندیشیدهاید که خلبان تا چه حد از ابزارها و سامانههای کابین (همان دکمهها و صفحههای رنگارنگ روبرویش!) و تا چه حد از دید عادیاش برای کنترل پرواز استفاده میکند؟ بگذارید اینطور پاسخ بدهیم: در هوانوردی همواره قبل از هر چیز، به امکان وجود قوانینی بیندیشید که رویه کارها را معین کرده باشد. اصلا با این جمله چقدر موافقید؟ لطفا نظرات خودتان را در این مورد به ما بگویید.
مهندس آمریکایی به نام Joseph Fredrick “Joe” Sutter، مورخ 21 مارس 1921 به دنیا آمد. او مدیر تیم طراحی بوئینگ 747 بود. مجله هوافضای Smithsonian لقب «پدر 747» را به ساتر دادهاست.
هواگردها (Aircrafts) به لحاظ اینکه چطور بر نیروی جاذبه غلبه میکنند و در هوا شناور میمانند، به دو دسته تقسیم میشوند: 1. Aerostats 2. Aerodynes