در مدل پیشنهادی سیستم تضمین کیفیت خواسته و انتظارات مشتری یک محصول خاص به عنوان ورودی مدل وارد چرخه مورد نظر میشود.
طرح اجرایی مدیریت ایمنی شامل زیربخشهای ذیل میباشد: الف ـ سیاستگذاری ایمنی (safety policy) شامل: تعیین اهداف ایمنی(safety objectives) اندازه گیری ایمنی عملکرد (safety performance measurement) سیاستهای غیر تنبیهی(Non-punitive disciplinary policies)
ﺻﻨﻌﺖ ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎﯾﯽ در ﺑﺴﯿﺎری از زﻣﯿﻨﻪﻫﺎ، ﺷﺒﯿﻪ دﯾﮕﺮ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﭘﺮ رﯾﺴﮏ و ﺑﺎ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺑﺎﻻ، ﺑﺎ اﯾﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺳانحهﻫﺎ اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮﻧﺪ. ﮔﺰارشﻫﺎی ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﻮاﻧﺢ در ﺳﺎلﻫﺎی ١٩٨٠ اﻟﯽ ١٩٩٠ درﺻﺪد ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﺮدن ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﯿﻦ ﭘﺮوﺳﻪﻫﺎی ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ اﯾﻤﻨﯽ ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎ و ﺳﻮاﻧﺢ ﺑﻮده است. پیشگیری و اجتناب از سوانح تنها به مسئولیتپذیری، تخصص و تعهد عوامل نیروی انسانی هر ارگان به مدیریت ایمنی ارتباط دارد، بنابراین اجرای سیستم مدیریت ایمنی در یک گستره یکپارچه در هواپیمایی میتواند به افزایش سطح ایمنی پروازها، افزایش سطح کیفیت خدمات ارایه شده به مراجعه کنندگان، افزایش ملاحظات زیست محیطی مربوط به صنایع هوایی و بالطبع کاهش هزینههای مربوطه و بهبود مستمر عملکرد مدیریتی سازمان منجر شود.
این روزها بحث هوانوردی عمومی و تاکسی هوایی به یکی از اخبار مهم صنعت هوانوردی تبدیل شده است، به همین دلیل با یکی از کارشناسان و مدرسان باسابقه و خبره صنعت هوانوردی به گفتگو نشستیم تا در ابتدا با این موضوع آشنا شده و سپس درباره چالشهای آن اطلاعاتی را کسب کنیم.
علل ایجاد سوانح و اندازه گیری میزان شدت آنها: قبل از ذکر علل سوانح باید گفت که هر سانحه منجر به ایجاد تلفات و خسارات و ضایعههای انسانی نمیشود. چه بسا اتفاقاتی در کارخانهها و نیروگاهها اتفاق بیفتد که باعث از بین رفتن وسایل و تجهیزات گرانقیمت شود بدون اینکه برای کارکنان اتفاقی بیفتد.
عوامل انسانی و قوانین حاکم برآن: انسان انعطاف پذیرترین، تطبیق پذیرترین و ارزشمند ترین قسمت از سیستم هوانوردی است. اما آسیب رسانترین نقطه نیز به حساب میآید. در چند سال اخیر سه چهارم سوانح بر اثر کمکاری افراد رخ داده اند. این مورد به طور کلی به عنوان خطای انسانی تقسیم بندی شده است .
در بررسی علل هر حادثه هوایی باید نقش دست اندرکاران امر تصدی و همچنین متولیان حاکمیتی و نظارت کننده مورد لحاظ، توجه و ارزیابی قرار گیرد. لذا برای داشتن یک پرواز ایمن نقش سازمان هواپیمایی کشوری نقش تعیین کننده و محوری خواهد بود. از این رو پیشنهاد میشود برای جلوگیری از وقوع حوادث به جای پرداختن به مسائل جزیی و خرد، نگاه جامع و کلان به عوامل اصلی بروز این حوادث در مجموعه نهادهای ذی مدخل در صنعت هواپیمایی به نوعی آسیب شناسی علمی بی طرفانه و مستقل داشته باشیم.
سانحه هوایی تمام حوادث نامطلوب و ناگوار از مواجه شدن هواپیما با یک اغتشاش در طول پرواز (که منجر به ایجاد حادثهای هرچند کوچک گردد) گرفته تا تصادف دو یا چند هواپیمای غولپیکر بر روی باند (که منجر به از دست رفتن یک یا چند هواپیما و مرگ صدها نفر گردد) را سانحه هوایی میگویند.
بهداشت و ایمنی کارکنان یکی از مسائل بسیار مهمی است که کارفرمایان باید مد نظر داشته باشند. سوانح هر ساله موجب فوت و معلولیت تعداد زیادی از کارکنان و ایجاد مبالغ هنگفتی زیان و خسارت میشود. متاسفانه درکشور ما در طول سالهای گذشته اطلاعات جامع درخصوص چرایی سوانح مختلف آن گونه که انتظار میرفت ارائه نشده است.
پیشرفتهای اولیه: در اوایل دهه بیستم میلادی رائول پاتراس پسکارا آرژانتینی (در زمانی که در اروپا مشغول بهکار بود) یکی از اولین دستگاههای پرواز و فرود با مکانیزم چرخان را عرضهکرد. چرخش بر عکس ملخها میتوانست به طور گردشی زیاده شده و منحرف شود و در نتیجه لیفت تولید شده را کاهش دهد.